به‌روز شده در: ۲۷ آبان ۱۳۹۲ - ۰۹:۰۷
کد خبر: ۶۱۵
تاریخ انتشار: ۰۵ آبان ۱۳۹۲ - ۱۹:۱۹
هزار وعده خوبان...
هر جای شهر بروی تفاوتی ندارد، پایین، بالا، خیابانهای شلوغ، خیابانهای خلوت، کنارگذر، تندرو، کندرو، پمپ بنزین، پارک و ... حتی رفوژ میانی خیابانها، همه جا هستند، آدم هایی با ظاهر مظلوم، معیوب، بیمار و خسته، پیر و جوان، ایرانی و غیرایرانی، آدم هایی که دستشان عادت کرده مقابل غیرخدا دراز باشد، دستی که چشمهای حریص میان آن دو دو می کند.

از خیلی وقت پیش شیراز میهمان نوازیش به دهان گداها، مزه کرده، مزه شیرین درآمد، مردمی میهمان نواز و خودی گداز! مردمی که عجیب دل رحم هستند و در نیکوکاری و خیر پیشتاز، مردمی که دست دراز شده مقابلشان را رد نمی کنند، حتی اگر خودشان محتاج ترین انسان ها باشند اما دستشان به جیب آشنا است و مهربانانه هرچه دارند را به نیازمند قسمت کرده و می کنند، مردمی که به دنبال تفحص در احوال فردی که دستی مقابلشان به نیاز دراز کرده نمی روند و...

شیراز سالهای سال است که با معضل گدایان و تکدی گری دست و پنجه نرم می کند، سال های سال است که مسئولانش وعده می دهند و برای متکدیان خط و نشان می کشند، سالهای سال است که فرماندارانش مهلت تعیین می کنند و مسئولان بالاتر هم با فرماندارنش هم نوا می شوند اما هم قدم؟ اگرچه شاید قدمی نبوده که هم قدمی را طلب کند.

به گزارش ایسنا، با نگاهی به آرشیو هر یک از خبرگزاری ها، روزنامه ها و پایگاه های اطلاع رسانی و ... با جست و جویی چند دقیقه ای در فضای مجازی، دنیایی از گزارش و خبر و عکس می توانی از وضعیت اسف بار تکدی گری و قول و وعده ها، تهدید و تحریم های مسئولان در خصوص سرسامان بخشیدن به این وضع، بیابی.

هشت سالی از آن روزها که فرماندار شیراز برای متکدیان خط و نشان کشید و وعده داد که ظرف چند روز یا حتی چند ساعت همه را جمع می کند و معاون سیاسی امنیتی وقت استانداری که با صلابت اعلام کرد اگر هیچ دستگاهی همراهی نکند شخصا پشتیبان فرماندار خواهد بود و شهرداری که قول داد مکانی برای جمع آوری و ساماندهی خیابان گردهای متکدی، بسازد و ... می گذرد و وضع نه تنها به نسبت قبل بهتر نشده که امروز به جای جلب توریست و گردشگر، شیراز گرانیگاه گدایان از اقصی نقاط ایران و حتی کشورهای منطقه شده است.

اگر زیرساخت های ایجاد شده زمینه جذب گردشگر بیشتر داخلی و خارجی را برای شهرمان فراهم نکرد، حداقل فضای مناسبی ساخت تا متکدیان بیایند و اشتغالی هم ایجاد بشود و شاید به مدد آن از آمار بیکاری قدری کاسته شود و ...

و امروز، بار دیگر بعد از دو سالی که از خط و نشان کشیدن های اولیه فرماندار فعلی می گذرد، باز هم خط و نشان های جدید و حرف های نو از طرح پاکسازی شیراز از متکدیان، حرف هایی که تنها گفتن آنها آسان است و وقتی به بن بست اجرایی نشدن رسید، هزار راه برای یافتن علت نشدن ها می توان یافت.

و فردا شاید فرمانداری اعلام کند تعداد متکدیان آنقدر زیاد بود که جا برای نگهداری آنان وجود نداشت، یا بهزیستی و کمیته امداد که قرار بود پای کار باشند، دیر آمدند و نیامدند یا شهرداری همکاری نکرد یا نیروی انتظامی نیروی کافی نداشت و یا ... سیاست ها اولویت دیگری برای شهر تدبیر کرد و ..

اکنون از ضرب العجل قبلی فرماندار شیراز، مدتی می گذرد، از فریادهای رئیس شورای شهر و از گزارش خبرگزاری ها و روزنامه ها و از سئوال های بی پاسخ قانع کننده خبرنگاران و ... شاید این طرح به سامان برسد.

"اگر هيچ کس به فرماندار کمک نکند، من خود به تنهايي او را کمک خواهم کرد! تکدي گري يک معضل اجتماعي جدي و منشا بسياري از ناهنجاري هاي اجتماعي در فارس است". دستگاه هاي اجرايي بايد از حداکثر امکانات و نيروهاي در اختيار خود استفاده کنند تا معضلات و مشکلات مربوط به جمع آوري متکديان حل و فصل شود. آقاي فرماندار 15 روز مهلت دارد تا طرح جامع ساماندهي افراد آسيب ديده را که شامل متکديان، معتادان و افراد خياباني مي شود، براي تصويب نهايي شوراي برنامه ريزي استان آماده و تدوين کند."

اين اظهارات حدائق، معاون سياسي امنيتي وقت استانداري فارس است كه در پاسخ به ابراهيم عزيزي، فرماندار اسبق شهرستان شيراز و در روزهاي نخست مسووليتش در سال 85، گفته بود.

عزيزي آن روز اعلام كرده بود كه اگر دستگاه هاي اجرايي استان با من همکاري کنند، 15 روزه تمام گداهاي شيراز را جمع آوري مي کنم!

اگرچه قبل از او هم صمد رجا در دور دومي كه شهردار شيراز شد، وعده داده بود كه تمامي کارتن خواب ها را در شيراز جمع‌آوري مي‌كند، البته رجا كه بعد معاون عمراني استاندار فارس شد و در دولت دهم به قرارگاه خاتم‌الاوصيا رفت و مسئوليت اجراي پروژه آزادراه شيراز- اصفهان را عهده‌دار شد و آنجا ماند، براي خودش مهلتي 6 ماهه در نظر گرفته بود.

آن روز رجا گفته بود كه مراحل اوليه ساخت اردوگاه آسيب ديدگان اجتماعي در شهرک ميانرود آغاز شده که احتمالا ساخت آن حدود دو سال به طول مي انجامد و به اين ترتيب پس از ساخت آن، همه کساني که به عنوان آسيب ديده اجتماعي شناخته مي شوند، در اين محل نگهداري خواهند شد.

حال آنكه هفت سال پس از آن وعده‌ها، هنوز شيراز مملو از كارتن‌خواب و معتاد ولگرد و متكدي است و با يك‌پله ارتقا، متكديان مهاجر را هم مي‌پذيرد! و البته نه آن اردوگاه آسيب‌ديدگان ساخته شد و نه كارتن‌خواب‌ها به آن منتقل شدند، بلكه ساختماني كوچك در اردوگاه سلامي در شرق شيراز به اين امر اختصاص داده شد كه آن محل هم تنها ظرفيت نگهداري 70 يا 80 نفر را در روز دارد.

فرماندار اسبق شهرستان شيراز هم در همان اولين نشست مطبوعاتي خود با خبرنگاران مدعي شده بود كه برخي کلان شهرهاي همسايه شيراز، معتادان و متکديان خود را با اتوبوس به شيراز انتقال مي‌دهند! ادعايي كه همچنان طرح آن تداوم دارد و جاي اين سئوال كه اين اتوبوس‌ها چگونه از مقابل ديدگان ماموران پليس راه و دوربين‌هاي نظارتي و .. مي‌گذرند و ريشه و منشا آن شناخته نمي‌شود؟

البته بعد از مدتي عزيزي مدعي شد كه تمام متكديان شيراز جمع‌آوري و به اردوگاه هدايت، در شرق شيراز، منتقل شده‌اند، موضوعي كه فروزان مسئول وقت آن اردوگاه هم آن را تاييد كرد و مدعي شد كه ديگر گداي حرفه‌اي در شيراز نداريم.

فروزان آن زمان از شناسنامه‌دار شدن متكديان جمع‌آوري شده خبرداده و مدعي شده بود كه اگر اين افراد مجددا در حين ارتكاب جرم گدايي دستگير شوند آن وقت جريمه مي‌شوند.

اگرچه جرايم در نظر گرفته شده براي اين افراد گاه آنقدر ناچيز است كه متكديان ترجيح مي‌دهند گدايي كنند و جريمه‌اش را هم بپردازند.

البته همان روزها خبرگزاري ايسنا در گزارشي به حضور متكديان در نقاط مختلف شهر اشاره كرده و اين موضوع را با عكس و آدرس به اطلاع مسئولان رسانده بود.

و امروز بعد از گذشت حدود هشت سال از آن روزها، بار ديگر دور باطل جمع‌آوري متكديان و باز هم طرحي ديگر و مشخص نيست كه آيا اين طرح براي چند ماه جواب خواهد داد.

شايد زمان آن رسيده كه مسئولان به‌جاي برخورد با معلول‌ها، علت‌ها را يافته و در راستاي رفع آن‌ها قدم بردارند، قدم‌هايي برنامه‌ريزي شده و تاثيرگذار كه معضل گدايي را از ريشه رفع كند. اگرنه طي سال‌هاي آينده هم فرمانداران شيراز يكي از موضوعات اصلي و دغدغه‌هايشان! متكديان و حل مشكل تكدي‌گري خواهد بود.

باید منتظر ماند و دید آیا بار دیگر فرماندار و سایر مسئولان، مردم دلرحم و نجیب و نیکوکار شیراز را مقصر اصلی حضور متکدیان در این شهر می دانند یا کم کاری و کاهلی مسئولان و بی در و دروازه بودن شهر را هم به علت اول، اضافه می کنند و از خود می پرسند که چرا هیچ نظارتی بر تردد متکدیان نیست، چرا یک گدا، یک ولگرد، یک معتاد یک خیابان گرد، براحتی در کنار پلیس گدایی می کند و ماشین های گشت اخلاقی!! چون حواسشان به عابران و رعایت نکات اخلاقی از سوی آنان است، تخلف از نص صریح قانون آنان را نمی بینند، یا شاید پلیس شیراز هم بیش از سایر پلیس ها دلرحم است!؟

ایسنا

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: